نگاه انتقادی ، طنز گزنده و بازیهای حساب شده از جمله مواردی بود که از مجموعه ی مرد هزار چهره در خاطر داشتم . به اینها اضافه کنید اعتراض ها و حواشی مربوط به این سریال را در سال گذشته تا انتظارم برای پخش سریال مرد هزار چهره ی 2 رنگی معقول به خود بگیرد .
 مرد دو هزار چهره پخش شد اما چنگی به دل نزد . لا اقل در تجربه ی شخصی ام چنین است . مسعود شصت چی پس از موفقیت سال گذشته اش امسال در چند موقعیت جدید قرار گرفت اما نه از سیر حوادث بلکه از روی آگاهی . بر خلاف سری اول سریال که قرار گرفتن مسعود شصت چی در هر موقعیت باز خورد اجتماعی زیادی به همراه داشت موقعیت های جدید محافظه کارانه انتخاب شده بودند . به جز قسمت هایی که اشاره ی مختصری شد به مناسبات پشت پرده ی فوتبال ، سایر قسمتها به نظرم حرف تازه ای برای گفتن نداشتند . اتفاق خاصی رخ نداد و سریال چه به لحاظ لحن و چه محتوا ادامه ی سریال سال گذشته بود با این تفاوت که از بازیهای درخشان بازیگرانش خبری نبود و اثری هم از وسواس کارگردان بر روی اثر دیده نمی شد .
 به نظرم در مواردی که ذکر شد نقش مهران مدیری برجسته تر است . اگر آنچه که مهران مدیری در این سالها ساخته را مرور کنیم با مجموعه ای مواجه می شویم که هر کدام خاطره ای خوش در ذهن ما به جا گذاشته اند . سریالهایی که در زمان پخش بینندگان بسیاری را پای تلویزیون می نشاندند از ساعت خوش گرفته تا پاورچین و نقطه چین و شبهای برره . به بیراهه نرفته ایم اگر بگوییم موفقیت این برنامه های تلویزیونی مدیون نبوغ مهران مدیری در مقام کارگردانیشان بوده است . مدیری از تک ستارگان تلویزیون ماست . چه در عرصه کارگردانی و چه در عرصه ی بازیگری . با مقایسه ی فیلم های اخیر او با کارهای پیشین اش به سادگی متوجه رشد چشمگیر او در بازیگری می شویم . استعداد و پشتکار او به عنوان بازیگر علاوه بر رشد چشمگیرش ، ضعف های او را تبدیل به ویژگی های منحصر به فرد کرده است که بیننده برای دیدن آنها پای تلویزیون می نشیند .
 امسال که مرد دو هزار چهره پخش شد به نظرم رسید مهران مدیری در تلویزیون اشباع شده است . شاید مدتها یکه تازی او را بی انگیزه کرده باشد ، وقتش رسیده شانسش را در جای دیگری بیازماید ، جایی مثل سینما .