هر چه به زمان برگزاری انتخابات نزدیک تر می شویم ، روزنامه ها رنگ و بوی دیگری می گیرند . سالهاست طرح آزادی می ریزند و لاف دموکراسی می زنند هر روز از صلح صحبت است و هر شب از جنگ حکایت . چرا ؟
در این میان آن چه آزار دهنده است ، فراموش شدن ایران است . کمتر می بینم کسی یادی از ایران بکند ، تلاش همه برای تصاحب قدرت است .در این نبرد نابرابر اصولگراها تلاش می کنند حاکمیت را هم چنان یک دست در اختیار خود داشته باشند و اصلاح طلبان در جستجوی راهی برای ورود به حاکمیتند که بدون داشتن اهرم قدرت نمی توان کاری از پیش برد . متاسفانه در گفتمان رایج دوستان نشانی از این سرزمین کهن نیست . ایران غریب واقع شده است ، قدرتمندان باده قدرت را چنان سر کشیده اند که مست مست اند ، سیاستمداران در پی سیاستی دیگر ، مردم هم گرفتار خود .فراموش کرده اند :
<< آنچه خوبان همه دارند تو تنها داری ... >>
 برای یک لحظه هم کسی نمی اندیشد که این سرزمین با موجودیت تاریخی اش ، با فرهنگ و تمدن اش با گذشته و امروزش به کجا خواهد رفت .روزگار غریبی است و بازار دروغ را فروغ . نشانی از عشق به این آب و خاک در بزرگ و کوچک نیست .
حضرت امیر در جایی فرموده اند :
حکومت درست نمی شود مگر این که مردم استقامت کنند .
 کدام مردم ؟ کدام استقامت ؟

دیشب نشست هم اندیشی نمایندگان اصلاح طلب ادوار مجلس به میزبانی آقای کروبی برگزار شد .
 نکته ای که بیش از همه توجه مرا به خود جلب کرد ، حضور گرایش های مختلف در کنار هم بود . تقریبا از تمامی گروه های اصلاح طلب نماینده ای در جمع حضور داشت ، از مجمع روحانیون مبارز و جبهه مشارکت و خانه کارگر گرفته تا ملی مذهبی ها .
 گرد هم آمدن اصلاح طلبان با گرایش های مختلف اتفاق مبارکی بود که به همت آقای کروبی رخ داد . شخصیتی که صداقت ، صمیمیت و تجربه اش وی را به یکی از لیدرهای اصلاحات تبدیل کرده است .
کنار هم قرار گرفتن کروبی ، هاشمی رفسنجانی و سید محمد خاتمی از نظر من ، برگ برنده اصلاح طلبان در اتخابات آتی خواهد بود .
دیشب که امیدوار به آینده در حال بازگشت به منزل بودم ، دعا می کردم این بار قدر فرصتها را بدانیم و مانند دوم خرداد به هدر ندهیم تا بار دگر روزگار چون شکر آید .